Dit verhaal berust gedeeltelijk op ware feiten.

Het was vandaag weer erg warm en we hadden besloten om op de camping te blijven, lekker bij het zwembad, gewoon even niks doen. In de vroege ochtend uren van deze dag heb ik Niels nog even wat zwemles gegeven, want hij moet natuurlijk na de vakantie zijn A-diploma halen. Het ging niet helemaal zoals het moet, dus we besloten het ook nog even in de middag op te pakken. Althans hij had wel baantjes gezwommen toen het reanimatie team besloot om een soort waterballet te gaan doen in het zwembad. Fout voor Niels, die zich moest verdedigen tegen de opkomende golven. Een kansloze missie.
Als echte Italianen trokken wij ons terug tussen 13:00 uur en 15:00 uur uit de zon en besloten om na 15:00 uur terug te komen bij het zwembad om nog een aantal baantjes te zwemmen. Rond de klok van 15:30 uur was het weer zover. Gewapend met een aantal stoelen en wat tijdschriften togen wij naar het zwembad. Niels vond het geweldig om even met bandjes te zwemmen in het zwembad. Maar daar kwam verandering in toen Saskia, Brenda en Fleur besloten om vader en moedertje te gaan spelen nadat ze op gedroogd waren. Niels mocht niet zonder bandjes het zwembad in en dat wilde hij wel graag. Wij bleven nee zeggen tegen Niels en hebben hem ook uitgelegd waarom het niet kan. Hij kon het niet vatten en werd kwaaier en kwaaier. Waarop hij uiteindelijk besloot om terug te keren naar de caravan. Wij riepen hem nog na dat het een goed plan was en dat hij het maar moest uitzoeken. Er was geen land meer met hem te bezeilen.
Na een uur of twee besloten wij ook terug te keren naar de caravan. Het was genoeg geweest, we hadden genoeg zon gehad en het bier riep. De stoelen werden opgeklapt en de handdoeken opgevouwen. Vervolgens volgden wij onze weg naar de caravan. Daar aangekomen kregen wij de schrik van onze leven. Niels lag op de vloer van de caravan. Mijn god…!! Wat is dit..!!!
Moeten we het alarm nummer bellen? Of moeten we iets anders ondernemen? Is hij van het bed gesprongen en is het verkeerd afgelopen? We besloten het alarmnummer te bellen en een niet Engels sprekende Italiaan kregen wij aan de lijn. Na wat handgebaren, die de man niet kon zien, is het ons gelukt om duidelijk te maken met wat voor een probleem wij zaten. De plaatselijk politie was snel ter plaatse. Ze hebben hier een aanrij tijd van ongeveer een half uur. Afzetlint werd geplaatst. Plaats delict bordjes werden neergezet. De technische recherche nam een aantal foto’s als bewijs materiaal. De mannen waren een aantal uren bezig, totdat Fleur met een opmerking kwam en riep: Volgens mij slaapt hij want ik lig ook wel eens naast mijn bed. Waarop de plaatselijke politie besloot hem eens aan te stoten en jawel hij lag gewoon te slapen. Een vakantie kan een vermoeide bezigheid zijn….