Dit verhaal berust gedeeltelijk op ware feiten.

Het was vandaag weer erg warm en we hadden besloten om op de camping te blijven, lekker bij het zwembad, gewoon even niks doen. In de vroege ochtend uren van deze dag heb ik Niels nog even wat zwemles gegeven, want hij moet natuurlijk na de vakantie zijn A-diploma halen. Het ging niet helemaal zoals het moet, dus we besloten het ook nog even in de middag op te pakken. Althans hij had wel baantjes gezwommen toen het reanimatie team besloot om een soort waterballet te gaan doen in het zwembad. Fout voor Niels, die zich moest verdedigen tegen de opkomende golven. Een kansloze missie.
Als echte Italianen trokken wij ons terug tussen 13:00 uur en 15:00 uur uit de zon en besloten om na 15:00 uur terug te komen bij het zwembad om nog een aantal baantjes te zwemmen. Rond de klok van 15:30 uur was het weer zover. Gewapend met een aantal stoelen en wat tijdschriften togen wij naar het zwembad. Niels vond het geweldig om even met bandjes te zwemmen in het zwembad. Maar daar kwam verandering in toen Saskia, Brenda en Fleur besloten om vader en moedertje te gaan spelen nadat ze op gedroogd waren. Niels mocht niet zonder bandjes het zwembad in en dat wilde hij wel graag. Wij bleven nee zeggen tegen Niels en hebben hem ook uitgelegd waarom het niet kan. Hij kon het niet vatten en werd kwaaier en kwaaier. Waarop hij uiteindelijk besloot om terug te keren naar de caravan. Wij riepen hem nog na dat het een goed plan was en dat hij het maar moest uitzoeken. Er was geen land meer met hem te bezeilen.
Na een uur of twee besloten wij ook terug te keren naar de caravan. Het was genoeg geweest, we hadden genoeg zon gehad en het bier riep. De stoelen werden opgeklapt en de handdoeken opgevouwen. Vervolgens volgden wij onze weg naar de caravan. Daar aangekomen kregen wij de schrik van onze leven. Niels lag op de vloer van de caravan. Mijn god…!! Wat is dit..!!!
Moeten we het alarm nummer bellen? Of moeten we iets anders ondernemen? Is hij van het bed gesprongen en is het verkeerd afgelopen? We besloten het alarmnummer te bellen en een niet Engels sprekende Italiaan kregen wij aan de lijn. Na wat handgebaren, die de man niet kon zien, is het ons gelukt om duidelijk te maken met wat voor een probleem wij zaten. De plaatselijk politie was snel ter plaatse. Ze hebben hier een aanrij tijd van ongeveer een half uur. Afzetlint werd geplaatst. Plaats delict bordjes werden neergezet. De technische recherche nam een aantal foto’s als bewijs materiaal. De mannen waren een aantal uren bezig, totdat Fleur met een opmerking kwam en riep: Volgens mij slaapt hij want ik lig ook wel eens naast mijn bed. Waarop de plaatselijke politie besloot hem eens aan te stoten en jawel hij lag gewoon te slapen. Een vakantie kan een vermoeide bezigheid zijn….

Ik ben van het apengapen af gekomen door hier een goede dokter te vinden. Hij heeft mij een dag behandeld en door hem kan ik de foto´s plaatsen bij de tekst. Is het niet geweldig....!!!

Kijk hier staan ze.

21-07-2010
Eindelijk on-line…

We zijn nu één dag in Toscane en wel een zeer warme… Even een klein verslagje van de heenreis en alle bevindingen:
We zijn zondagochtend om 3.30 vertrokken. Zowel Niels als Fleur konden de slaap niet meer hervatten en zijn dus gewoon, op wat hazenslaapjes na, de hele reis wakker geweest.
Om 15.30 kwamen we aan in Buochs in Zwitserland, alwaar we twee nachtjes zouden blijven. Dat hebben we ook gedaan. De camping was niks, maar schoon en we zaten vlak bij het Viernogwatmerengebied en konden daar het meer in en wat zwemmen in een pierenbadje. De kinderen hebben zich vermaakt, wij ook dus.
Wel hadden we een klein probleempje met onze buren, zij hadden namelijk de tent half op plaatsje 49 gezet (ons plekje), zodat wij slechts 4 meter overhadden voor de caravan, die incl. dissel en haak 7 meter is. Geprobeerd met handen en voeten duidelijk te maken, dat dit echt niet ging werken, maar deze lieve mensen spraken slechts Italiaans en een beetje Frans. We zijn toen zo vrij geweest onze Knauss op plaats 50 te plaatsen en dit door te geven aan de receptie. Vervolgens moesten onze buren alsnog de tent verplaatsen en daarvan kregen wij de schuld (uitgesproken in het Italiaans). Nadat wij (wederom met handen en voeten) gezegd hadden, dat dit niet van ons afkwam, werden wij iets vriendelijker aangekeken en hebben wij zelfs geholpen om de accu van hun auto weer aan de praat te krijgen. De beste man had namelijk zijn ijskastje in de auto laten staan en dat werkt meestal niet. Hij vroeg ons dus om startkabels en die hadden wij… onderin de kofferbak met alle bagage erop, pfffffff.
Dinsdag dus hopperdepop richting Italie. Gelukkig geen file gehad en de Gotthard overleefd. We zijn om 16.00 aangekomen, hebben een mooi plekje onder de bomen, maar kregen de caravan niet op de plaats. Toch nog eens een mover aanschaffen. Gelukkig kregen wij na enkele minuten triest kijken en veel zweten hulp van buren en staat de caravan exact zoals moeders de vrouw deze wilde hebben (nog een beetje scheef, maar je moet wat water bij de wijn doen). S’Avonds een pizzaatje bij de pizzeria gescoord. Goeie pizza’s en ook pasta en de prijzen zijn na het aandoen van Zwitserland ook erg redelijk. We zaten naast wat mensen met ook twee kinderen. We raakten aan de praat en kwamen erachter dat zij slechts 200m van ons verdaan wonen en dat de kinderen op dezelfde school zitten. De vakantie kan dus voor de komende vijf dagen niet meer stuk!
Helaas is Niels een beetje ziek en heeft wat last van de warmte. Hij is gisteren alleen naar de wc gegaan en heeft deze wat ongelukkig toegetakeld. Hij was volledig overstuur (de schoonmaakster van de wc’s ook). Vanavond heeft hij ons wederom aan het werk gezet. We hopen dat het morgen wat beter gaat.
De tent staat, maar het duurde wel lang. De temperatuur is zeer hoog en de eisen van de kinderen ook. Het is nu 23.15 en meneer en mevrouw liggen nu net op bed. Dag boekje en andere ontspannende activiteiten… De camping is in rust.