Gisteren zijn we naar Elba geweest. Na een lange tocht over de weg, die niet zo lang had hoeven te zijn (Joost heeft nog steeds wat problemen met de Italiaanse bewegwijzering en ik keek net even op de kaart en miste een bordje), kwamen we aan in Piombino. Vanaf deze stad vaart de veerpont naar Portoferraio en dit duurt zo’n 50 minuten. We hadden de keuze uit drie maatschappijen en hebben uiteraard de duurste genomen (dat gebeurt ons vaak hier in Italie, maar ja het is vakantie). We zaten op de boot met de naam Moby Love, met allemaal hartjes, Fleur weer helemaal happy.
Niels vond de reis zeer spannend en ik ook, want ik kreeg de bibbers van het idee, dat onze avontuurlijke man over de reling van de boot ging hangen. Niels zat dus vastgeplugd en kon alleen zijn mond verroeren ;-).
Aangekomen op Elba, hebben wij een bus genomen naar het huis van Napoleon. In dit huis heeft hij een jaar gewoond tijdens zijn ballingsschap. Na een jaar kon hij ontsnappen richting Parijs, hoe etc. moeten we nog eens uitzoeken, want mijn Italiaans is niet zo best en het engels hier ook niet zo. Geen idee waarom die man toen weg is gegaan, want hij had toch een mooi uitzicht!!!

In drie kwartier het huis bezocht en toen weer snel met de bus terug om de hoofdstad van Elba te bekijken. Het historische centrum gemist en de stad was errug warrum pfffff. Nadat wij de smerigste wc bezocht hadden en ook een tegenvallende prosecco gedronken hadden (de kinderen hadden gelukkig wel een lekkere flush) zijn we via wat winkeltjes weer naar de boot gegaan en naar de camping terug. Al met al zijn we van 9.00 tot 19.00 weggeweest en de kinderen hebben dan ook de terugreis in de auto slapend doorgebracht.

En dan… de laatste dag, sniffffffff. We willen niet meer terug, alleen Niels wel.
Vandaag hebben we de voortent opgeruimd en alle zooi daarom heen. De kinderen hebben het nog steeds naar hun zin en spelen de hele dag met onze buur tweeling. Nu gaan we snel eten, douchen en dan dansen (Fleur). Morgen willen we om 7.30 vertrekken en overnachten in Zwitserland, op de camping van de heenreis.
Tot zover… onze reis naar Italië, Toscane, 2010.

Vandaag zijn we maar weer eens naar het strand geweest. Zoals eerder aangegeven is het strand niet nummer één in Toscane. Tuurlijk is het lekker en was het vandaag heerlijk uit te houden vanwege het windje. Fleur en ik liggen inmiddels in de olie te bakken. Fleur wint en dat ben ik niet gewend. Vannacht ga ik dan ook aan de slag met de bleek en hou haar avonden op tot één uur zodat ze bleek ziet van vermoeidheid.

Het strand wordt bezocht door veel Italianen, Nederlanders en de verkopers. Aangezien we al afgezet zijn met twee strandlakens, kopen we verder geen Wikey’s, Koetsjies en Dolsie Kabana’s. Het schijnt zelfs dat je als toerist er voor kan opgepakt worden en een slordige boete van EUR 4.500,= kan ontvangen. Dat overtreft het budget.

Vandaag hebben we het strand van Vada (white Beach) eindelijk gezien, zag er best leuk uit, maar de industrie op de achtergrond minder. Het lijkt voor geen meter op IJmuiden, de industrie ligt hier praktisch op het strand.

Na het strand zijn de kinderen wezen uit eten met de kids club, wij dus ook zonder kinderen, lekker ontspannen, alhoewel het tafeltje net zo scheef stond als de caravan en je dus moest uitkijken dat de drank (rose’tje) niet van de tafel afrolde.

Morgen naar Elba, ons laatste uitstapje. Dat wordt een boottochtje van een uur. F en N hebben er erg veel zin in, wij ook… Ben inmiddels zo ontspannen als een pannenkoek.

Verder nog wat dingetjes:

-Fleur en Niels hebben twee vriendinnen: een tweeling van bijna 7 jaar, zij staan naast ons en Niels mist hierdoor het verlies van vriendje Laslo van de eerste 1 ½ week. Ook Aalsmeerders Roos en Thijs raken op de achtergrond.
-We hebben toch maar besloten nog even te wachten voor het boeken van het nieuwe jaar, Wat willen we gaan doen?
-Ik mopper niet meer, en de kinderen moeten dus volledig opnieuw worden opgevoed na de vakantie.
-Niels heeft al zijn centjes uitgegeven aan een nieuwe auto, deze kan echter de caravan niet trekken, dus zij n we nog blij met ons Tucsonnetje.
-Joost heeft eindelijk zijn baard afgeschoren, hij lijkt ineens twintig jaar jonger en dus geen 70 ;-).
-Ik nu ga slapen, heb het wel gehad, arieverdetjie (vrij vertaald)
-Het doosje Rennies aan zijn einde begint te komen.

Gisteren zijn we naar Populonia geweest. Dat is een dorpje aan de Golf van Baratti. Van oorsprong is dit een Etruskische plaats en ze vinden daar nog steeds van alles en nog wat (ouwe zooi dus). De tocht was uiteindelijk weer langer dan verwacht, maar het was wel erg mooi.
We hebben het oude dorpje en kasteel bekeken en hebben de opgravingen maar achterwege gelaten. Het strand was aantrekkelijker. We zouden in eerste instantie een baaitje opzoeken, maar deze waren voor de kinderen moeilijk te bezwemmen, dus zijn we een stukje richting St. Vinzenzo gereden en hebben voor het eerst op een rustig strand gelegen.
Het was een fijn kiezelstrand en dat was ook wel prettig, alleen liep de kust stijl af en was de stroming sterk, dus we zijn maar even in zee geweest. Alleen Niels vond het, al dobberend op zijn bandjes, erg leuk. Door de vrij harde wind, was het wel te doen en was het niet al te heet.

Vandaag zijn we naar Siena geweest. Het was een lange rit en we hebben nog een motorongeluk gezien. Het asfalt is hier namelijk erg slecht en glad. Zeker bij regen (gelukkig nog niet gehad), is het spekglad.
Na bijna twee uur rijden (slechts 90 km), kwamen we aan en moesten op zoek naar een parkeerplek. Niet te vinden en uiteindelijk de auto langs de weg geparkeerd, vlak tegen een rotswand. De vraag van Joost, hoeveel de wegsleepkosten bedragen in Italië, viel niet in goede aard. Gelukkig zijn de kinderen wel wat gewend en weten op zo’n moment dat de monden dicht dienen te blijven.
Al puffend hebben wij een stuk langs een hele drukke weg gelopen en kwamen toen bij een terrasje, waar wij alle vier een cola’tje hebben gescoord. De stad lag echter nog wel wat hoger, maar gelukkig hebben ze daar iets voor uitgevonden… De roltrap!!!
Siena is een hele mooie oude stad met een aantal belangrijke plekken: De Duomo, wat een gigantische, niet afgemaakte, kerk is en De Campo, dat is een groot plein met allemaal belangrijke gebouwen en daar wordt jaarlijks de Palio gehouden wordt. Dat is een paardenrace, waar maar één ding geldt… winnen.

Verder hebben wij nog vele mooie gebouwen gezien en werd het weer tijd om de auto te vinden (als deze niet weggesleept was). Gelukkig niet gebeurd.

Tja en toen weer terug, door de bergen, achter vrachtauto’s en campers die niet harder gaan dan 40 km pu. Wat heeft Toscane veel bergen zeg! Nooit verwacht.
We hebben inmiddels wel een beetje besloten, dat Toscane niet in één vakantie is te bekijken en dat wij waarschijnlijk volgend jaar weer terug gaan. Alleen zijn de mooie plekken (deze zijn bijna 2 keer zo groot als waar we nu staan), nu al besproken en zelfs de plek van ons is moeilijk te krijgen. Morgen gaan we eens met een lijstje langs alle plaatsen en proberen vast te boeken. We weten alleen niet of we vrij kunnen krijgen.
Toscane is geweldig!!! Wel ver rijden en het strand is matig, maar er is zoveel te zien. De camping is betaalbaar en schoon.

Momenteel zitten wij te wachten of er echt onweer komt. Het dreigt al de hele dag en de flitsen zijn in de omgeving te zien. Hier is het echter kurk en kurk droog en onderweg durf ik niet eens een peukkie op te steken ivm brandgevaar. Deze vakantie is dus ook nog eens gezond. Nu gaan we lekker aan een fles rode wijn, die wij aan de overkant hebben gekocht en daar ook is gemaakt. Wel wat duurder, maar wel heel leuk. Oh, chips, de kinderen moeten nog onder de douche en die zijn nu tekeningen aan het verkopen met de buurkinderen…

Het plan was dus om op maandag naar het strand te gaan, maarrrr ook het weer in Toscane laat soms te wensen over en maandag was het behoorlijk bewolkt en een stukje koeler. Tijd dus om een stadje te bezoeken.
We zijn niet ver gegaan en hebben het dorpje Casale Marittimo bezocht (hé, daar staat de camping). Het dorpje staat tegen een heuvel opgebouwd en heeft een oud kasteel, schattige straatjes en een pleintje met llemaal ouwe kerels, die daar de hele dag op een terras hangen. Het was heerlijk rustig en we hebben veel leuke plaatjes geschoten. Vervolgens hebben wij de Liddle een bezoek gebracht en zijn afgereisd naar de camping, om daar lekker in het zwembad te hangen (de lucht was inmiddels weer strak blauw). De camping is sinds dit weekend een stukje rumoeriger geworden en s’avonds worden er liedjes door pubers over de camping gegald, maar rond 23.00 is het weer stil. Onze nieuwe italiaanse buren moeten zich wel buitenstaanders voelen, want zij zijn de enige Italianen hier.

Vandaag (dinsdag) zijn we eerst naar de markt in Cecina gegaan. Pfff, wat een drukte, maar wel leuk. Na wat onzinnige spullen gekocht te hebben, waaronder een nieuwe bikinibroekje pour moi (de huidige zakt namelijk af bij elke zwemslag), zijn we naar het witte strand van Vada geweest. Pure nepperij, gewoon een beetje wit zand op het donker kiezel/zandstrand gespoten. Wel een heerlijke dag gehad, maar Toscane is vast niet bekend om zijn schitterende stranden.
Vanavond voor het eerst de skottelbrai aangeslingerd en wat vlees gebraden en vervolgens naar boven getrokken om samen met onze overburen wat te drinken en de kinderdisco te zien. Fleur weer heppiedepeppie, Niels vond de speeltuin ook goed en was met een ijsje zeer blij.
Morgen weer een stranddagje naar Bibonna. Is even kijken of dat strand er mooier bij ligt en dan donderdag maar weer op pad.
Nu is onze roepieroepievogel weer aan de praat. Deze start elke avond om 23.00 en krijgt antwoord van elders. Pieueup, piep, pieuep, piep.
Echt het ligt niet aan de drank, dat beest maakt echt zo’n geluid.

P.s. Joost zal later nog wel wat foto's plakken, maar ligt momenteel voor apengapen.