Vakantie Frankijk Millau 2009

Vandaag hebben wij onze grootste avontuur beleefd We zijn gaan kanoën op de rivier de Tarn. We moesten eerst 35 km rijden naar de Gorges. Daar aangekomen kregen we alle spullen mee (zwemvesten, peddels en een grote waterdichte ton voor de spullen). Om 11 uur vertrok de bus richting het vertrekpunt, zo’n 10 kilometer hogerop. We hadden een 4 persoons kano gehuurd. Kinderen in het midden, Joost achterin en ik voorin. Het water kabbelde lekker en het was niet supereng. De rivier schijnt erg laag te staan dit jaar.

Joost en ik hebben wederom iets van elkaar geleerd. We kunnen niet alleen samen niet behangen, ook het kanoën geeft een reden tot echtscheiding. We draaide wat rondjes (achteraf bleek Fleur de schuldige te zijn, want zij peddelde vrolijk mee, maar Niels niet) en alle stroompjes gingen wij achterwaarts ipv voorwaarts. Maar het heeft toch iets speciaals. De Gorges waren fantastisch, schitterend mooi en doordat wij achterwaarts vaarden was het uitzicht geweldig. We hebben 4 uur gepeddeld en kwamen met wat gevoelige armen aan bij de bar, alwaar een heerlijk koud biertje voor ons klaar stond (de kids wilden een ijsje, onbegrijpelijk). Vervolgens zijn we snel naar de super gereden om nog wat boodschappen in te slaan. We zouden nl vanavond nogmaals met de buren gaan bbq’en. Zij gaan morgen naar huis en Fleur is in dikke tranen, want haar grote vriendin Wendy gaat weg. Gelukkig hebben we haar kunnen troosten met het feit dat er ook nog hyves en een telefoon bestaat. Ze is erg gehecht aan haar vakantievriendin. Niels wil wel weer naar huis, want mist speelgoed, katten en bed.

Voor ons begint het einde ook te komen. Morgen gaan we langzaam pakken en donderdag willen we om 8.00 gaan vertrekken. Dit is dan ook ons laatste berichtje. We hebben geen WiFi meer…Snik, snik

Vandaag was het weer wel even een beetje anders als dat we gewend zijn. Slechts (bibberdebibber) 20 graden in de plus. Dus hopperdepop de auto in en toch nog iets bekijken. Het leverde wel wat gemopper op van het jongere front, maar met wat geslijm, snoep en de DS, zijn we op pad gegaan. Bestemming: Roquefort.

In Roquefort zijn verschillende caves, waar de al bekende kaas gemaakt wordt. Kaas die buiten deze plaats geproduceerd wordt, mag niet zo heten. We zijn de grootste en bekenste gaan bekijken, Sociëte. Rondleiding en show waren erg indrukwekkend, ondanks de franse uitleg met 140 km per uur (gelukkig hadden wij een nederlandse vertaling). De kazen liggen met duizenden in grotten en worden voorzien van verse lucht door fleurines, dit zijn een soort van spleten in de wanden. Helaas mochten we geen foto's maken.

We hebben de middag afgesloten met een bezoek aan een 4 sterren restaurant.

Het is nu 20.30 en Niels ligt sinds 18.00 op bed. Hij is volledig ingestort. Het late naar bed gaan en toch weer vroege opstaan en alle buitenlucht is hem een beetje teveel geworden. Hij heeft een bleek koppie en mist zijn speelgoed thuis. We hebben hem maar niet meer laten eten en hebben hem laten doorslapen.

Het kanoen is geregeld. We gaan dinsdag en met zijn vieren in één kano. De rivier schijnt vrij rustig te zijn en alle kinderen boven de 1 meter mogen mee. Hopelijk is Niels niet gekrompen, voor de vakantie was hij 1.06 m.

Zoals wij gisteren al vertelden sloeg het weer volkomen om na de Gorges du Tarn. Het waaide behoorlijk hard toen wij terugkwamen, gelukkig waren het alleen windvlagen. We hebben met de overburen het avondmaal gedeeld en ondertussen steeds de lucht in de gaten gehouden. In de verte waren al flink wat donderslagen te horen. Na het avondeten werd de lucht inktzwart en we hebben alles naar binnen gehaald. De bui liet niet lang op zich wachten en gooide in 30 minuten zoveel water naar beneden dat het voorste gedeelte van de camping onderliep. Het gedeelte waar wij dus staan. Bij ons kwam dus het water naar binnen via de voortent. Gelijk hebben we alles hoog gezet en zijn we in de caravan gaan zitten, hoog en droog dus. Af en toe keken we uit de ramen en zagen we het water stromen. Eindelijk na een tijdje werd het droog, tijd om naar buiten te gaan. Daan ging voorop en al gauw werd ik erbij geroepen met het advies om de slippers aan te trekken. Voor onze tent lag ineens een rivier. Bij de overburen stoomde het water de voortent in. Wij stonden op het pad tot onze kuiten in het water. Bij de tent op de hoek was een tak naar binnen komen zetten. En verschillende voortenten waren onder gelopen. Gelukkig onze voortent niet en die droogde alweer snel. Het ander pad was ook volledig onder gelopen en daar stonden een paar echte tenten, die mensen hebben de nacht ergens anders door gebracht.

Toen het gevaar geweken was hebben we bij de overburen een borrel genomen op de goede afloop en hebben we de rivier nog eens bedwongen met een bootje van de overbuurman. Hij wilde graag aan de rivier staan en hij heeft zijn zin gekregen. We dronken onze drank met onze voeten in het water. Heerlijk....

Om een beetje beeld te krijgen zijn hier wat foto's. Ze zijn in de nacht gemaakt en misschien niet helemaal duidelijk.

De tent van de overburen

Tot onze kuiten in het water.

Een tent waar letterlijk het water naar binnen kwam.

Een klein beetje contrast.

Dennis bij zijn rivier met een biertje, later kwam er ook nog een opblaas boot te voorschijn.

Gelukkig is water de volgende dag weg en kunnen we ons opmaken voor de grote schoonmaak....

Vandaag was de dag om de Gorges du Tarn te gaan bedwingen. Het is een mooie tocht volgens de folders. Om 10 uur in de ochtend begon het avontuur. Het was eerst 30 KM rijden voordat de echte rit begon. In Millau doken we op een rondtonde links af op zoek naar de gorges, hij stond niet op de borden maar we namen de goede weg en we reden gelijk de bergen in. Het was de berg van de overkant van de camping. De berg van het parapenten. De opstaplaats hebben we over geslagen omdat we die al hadden gezien.

Eindelijk was het dan zover, de tocht naar de gorges stond op het punt van beginnen. Voor het eerste uitzichtspunt moesten we betalen, iets van 60 cent p.p., Niels mocht gratis, maar het was de moeite waard. Bij dat punt zagen we ook een foto met het gezicht van christus, dat over de weg hing. Wat wij ook deden, het gezicht hebben we nooit gevonden. Maar onze zoektocht leverde wel een paar mooie uitzichtspunten op. Helaas hebben we de gorges niet helemaal afgereden, dit omdat de kinderen het een beetje zat waren en het 32 graden was. Na een ijsje op een terras ergens in een mooi dorpje, besloten wij om maar weer terug te gaan naar huis. We hebben TomTom de vrije hand gegeven voor de terugweg naar de camping en die stuurde ons nog even over een gevaarlijke route van 2 KM, maar wat was die mooi...

Terug op de camping kwamen wij erachter dat Aeolus (god van de wind) flink huis had gehouden. Gelukkig viel het wel mee. Twee stoelen waren ingeklapt door de buren en de hoes van de BBQ werd ook weer gevonden. Maar Aeolus hield vol en gaf met Thor of Donar (allebei god van de donder) nog een spektakel weg, daarbij kwam ook veel regen vrij en het gevolg was een stromende rivier voor onze caravan waarbij een aantal tenten en caravans blank zijn komen te zijn. Onze voortent heeft ook wat water toegelaten Daar zullen wij morgen verslag over doen.

Even een update.... de schade aan sommige tenten is een ramp. Bij de hoek van ons veldje, is een tak door de voortent gekomen. Bij het andere straatje staan echt tenten onder het water. Iedereen loopt wat heen en weer en de schade word opgenomen. Ook wordt er op dit moment vuurwerk afgestoken wat net even wat harder klapt dan het vuurwerk in Nederland. De kinderen slapen gelukkig overal door heen.

Morgen zullen de foto's geplaatst gaan worden en natuurlijk van de kleine ramp die hier voltrokken is. Gelukkig zijn er geen mensen gewond en blijft het bij materiele schade.

Nou, daar zijn we dan weer...
We zijn net terug van de Middellandse zee. Net Zandvoort, maar dan wat verder weg ennnn het weer was fantastisch.

We zijn gisteren om 8.15 vertrokken, iets later dan gepland, want het was wel heel vroeg en de avond daarvoor wel weer wat laat. We kwamen aan om 9.45 en de fam. Vayssier was net uit het bed gerold (stelletje luiwammessen). De kinderen hebben we gelijk in het zwembad gegooit en vervolgens werd er een fles champagne ontkurkt. Je kunt de dag niet vroeg genoeg beginnen, hips. Het smaaaaakte elg lekkel en ook deee appelgebalk met kaarlsjes wassssss goed. Yves was namelijk de dag daarvoor 16 geworden en Nicole had een taart gebakken en per ongeluk magic kaarsjes gekocht, die gewoon na het uitblazen weer aansprongen. Overigens hebben we Nicole er minstens dertig keer van moeten overtuigen dat er 61 op de taart stond ipv 16, het zal de alcohol wel zijn geweest.

Vervolgens richting strand vertrokken en Niels sprong al weer enthousiast de zee in, rennen dus, want de bandjes lagen nog aan de kant. Hij vond het schitterend, totdat hij in een golf terecht kwam en erachter kwam dat het water niet zoet maar zout was. Pluh, binnen 2 minuten er weer uit met een huilende Niels. Ook Fleur ging met het boodje de zee op en kieperde om, je zag alleen nog twee benen, binnen twee minuten er weer uit met een huilende Fleur. De kids vroegen zich af welke malloot kilo's zout in het water had gegooit.

Heerlijk dat strand, maar de bar zag er ook aantrekkelijk uit. Kinderen een ijsje voor de snufferd gedouwd en tanken maar. Het was namelijk alweer half drie en dat is toch een redelijke tijd dat men dorstig wordt. s'Avonds lekker gebbqd, kortom een heerlijke dag gehad en nog redelijk wakker geworden ook. Heb wel het vermoeden dat het vanavond iets vroeger gaat worden, ook voor de kids, die lagen er namelijk om 23.30 in. Niels ligt trouwens al drie uur voor pampus.

Op de terugweg zijn we over de brug van Millau gereden (EUR 7,70, stelletje uitzuigers), die we dinsdag vanaf beneden bekeken hadden. Indrukwekkend ding, maar haalt het niet bij de Delta werken.

Zo nu snel weer aan het bier, want al dat getik maakt dorstig...