Vakantie Frankijk Millau 2009

Zo nu even een verhaal van mijn kant. Het is er gisteren niet van gekomen om iets te schrijven, dit om de simpele reden dat we tot half 2 in de nacht met de buren hebben zitten drinken *BLURP*.... sorry, is nog het bier van gisteren.

Goed wat hebben wij gisteren gedaan? Zoals al aangekondigd moesten we parapenten, althans de kinderen. Als je een bepaalde leeftijd bereikt in het leven moet je bepaalde dingen gewoon niet meer doen. Dit omdat het lichaam het niet meer aan kan. Dus! de kinderen moesten het alleen doen in de lucht. We hebben een folder gehaald en nadat we zaggen dat de kosten 55 EURO waren besloten we het luchtruim te kiezen. Het parapenten gebeurd door middel van een sprong van een berg met een piloot aan een parachute. Je kan het vergelijken met een twinsprong onder het parachute springen.

We moesten zelf met de auto naar de springplaats op de berg, daar werden we dan opgevangen door een soort gastheer die ons dan verder de weg wees. De weg naar boven was alles behalve leuk. Via een zeer smalle weg, en we waren er voor gewaarschuwd, gingen we naar boven. Men had wel beneden verteld dat er alleen stijgend verkeer was op die weg, dus je kwam geen tegenliggers tegen, je ging via de andere kant van de berg weer naar beneden, dus dat was wel prettig, alleen moest je over goede stuurmans kunsten beschikken, want het was de ene naar de ander haarspeld bocht die elkaar opvolgden. Met het zweet op ons voorhoofd en klamme handen kwamen wij boven. We hadden het gehaald, een zucht van verlichting klonk door de auto. Zelfs de kinderen die 5 kwartier in een uur kwekken hebben die rit niks gezegd.

Een aardig fransman die ook nog eens engels sprak ving ons op. Wij vertelde hem dat alleen de kinderen wilden springen en dat wij gewoon weer met de auto naar beneden wilden. Dat was geen probleem. Fleur en Niels werden meegenomen en kregen uitleg over het parapenten. Ze moesten ook een helm dragen, maar je kent ze, na veel drammen hoefden ze geen helm op met de vlucht. Eindelijk was het dan zover, de sprong... Fleur en Niels werden in de touwen gehesen en klaar gemaakt voor de sprong. Na een flinke aanloop werd dan uiteindelijk het luchtruim gekozen..... en of de kinderen het leuk vonden? de foto's spreken voor zich.